Buiten of binnen, speeltijd of leertijd?

In de zomer boden vijftig organisaties een petitie aan staatssecretaris Dijksma aan op de Natuurtop: Ieder kind heeft recht op natuur! Met als ondertitel ‘spelen, leren, bewegen, voeding’.
Een mooi samenspel van organisaties zo vlak voor de vakantie waarin kinderen bij uitstek de kans hebben in contact te komen met de natuur. Tijdens mijn eigen vakantie meteen maar een onderzoekje gedaan. Een prachtige beek met stenen bij de camping lag er rustig bij. Ik verwachtte er kinderen die dammen bouwden. Waar waren ze? Ik liep wat rond op de camping en ontdekte de wifispot. Ah daar zijn ze! Ze speelden volop met ipad(mini’s) en smartphones. Ook volwassenen zaten op schermpjes te turen. Best ‘n gek gezicht, volwassenen in bikini en zwembroek bij elkaar achter hun laptop en tablets. Volwassenen stil, kinderen volop kletsend. “Ik heb een foto van dat meisje van vanochtend in het zwembad getagd”. In hun beste Duits lieten kinderen vanuit verschillende landen elkaar de meest bizarre websites zien. Of ze onderhandelden bij het razend populaire Mindcraft bij het ontwerpen van creatieve steden. Zouden ze daar natuurlijke speelplekken in maken? Ik hoorde van ouders dat zij tijdslimieten instellen. Om drie uur mag je weer, ga eerst dammen maken of een hut bouwen, waarop zoonlief van acht jaar vraagt “hoe moet ik dat doen?”.
Die petitie is zo gek nog niet. Aan de andere kant hebben we allemaal de mond vol over het belang van kinderparticipatie. Die kinderen geven aan wat ze leuk vinden, volwassenen wat ze belangrijk voor hun kinderen vinden. Speeltijd buiten of binnen; digitaal of in de echte wereld. Kinderen en volwassenen spelen digitaal. Ik maak me er ook schuldig aan. Het is leuk en verslavend. Tegelijk maken volwassenen zich zorgen om het ontbrekende contact van kinderen met de natuur. Brengt de petitie aan de staatssecretaris daar verandering in? Kinderen leren op Steve Jobsscholen via de ipad. In Sneek staat zo’n school. Geen klaslokalen meer, geen leraren, maar coaches die met kinderen de digitale leerroutes doornemen per zes weken. In het voortgezet onderwijs is dit soort leren onlangs teruggedraaid, omdat de hersens van de puber dat helemaal nog niet kunnen. In Amsterdam gaan de kinderen binnenkort vanaf 2,5 jaar naar school. Meer school, dat werkt vast. Ik zag al een speciaal aanbod van schoolmeubilair voor de allerkleinsten. Gaat het om spelend leren met een onderwijsinsteek met een citotoets op drie jaar? Of om lerend spelen, voelen wat vies is, wat rond is en wat plezier is… Digitaal-loze dagen zouden een oplossing kunnen zijn. Ook voor volwassenen. Verbod op e-mail en twitter. Ik miste de eis in de petitie over het recht op natuur om hiertoe contracten met providers af te sluiten. Een paar uur per dag, zeker in vakantietijd, op zwart, en de natuur in. Ook goed voor volwassenen.
Froukje Hajer
Kind, spel en ruimte
contact@froukjehajer.nl

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *